Tot ziens op de nieuwe locatie

RoyalfanVivian
viviankramer@hotmail.com

Welkom en tot ziens is a post from Welkom in de wereld van de Oranjes!.

Met Koninklijke groet,
RoyalfanVivian

MIGRATIE WEBLOG II is a post from Welkom in de wereld van de Oranjes!.

De berichten verhuizen mee, maar het lay-out en het menu moet ik opnieuw toevoegen in het nieuwe beheerprogramma. Ik zal dus de komende week er alles aan doen om het oude vertrouwde ‘jasje’ te creëren:

MIGRATIE WEBLOG is a post from Welkom in de wereld van de Oranjes!.

Vanmiddag bezocht Koningin Beatrix (met grote zonnebril om haar kwetsbaar geopereerde oog een beetje te verbloemen) samen met kleindochter Prinses Amalia de slotdag van de Europese Kampioenschappen Dressuur in Rotterdam, waarbij de Nederlandse Adelinde Cornelissen voor de tweede keer goud won.

Het EK begon op 17 augustus en sloot vandaag af met 15 dressuurruiters en amazones met kür op muziek. Net als vorig jaar in Breda , nam ook vandaag de Koningin haar kleindochter mee naar een dressuurwedstrijd. Prinses Alexia en Prinses Ariane bleven liever thuis, maar Amalia – die zelf ook op paardrijles zit – liet oma niet twee keer vragen of ze het misschien leuk zou vinden.. Op de tribune hield ze de scores nauwkeurig bij op een lijst , en paradeerde vervolgens als een minikoningin naast haar oma terug naar de auto. Wie weet doet Prinses Amalia over een jaar of 10 zelf aan een dressuurwedstrijd mee..

Koningin Beatrix en Prinses Amalia bij EK dressuur in Rotterdam is a post from Welkom in de wereld van de Oranjes!.

Afgelopen maandag begon het nieuwe schooljaar van de Bloemcampschool. Een heel bijzonder schooljaar, omdat de school op 17 september officieel 80 jaar bestaat. Daarom werd het schooljaar extra feestelijk ingeluid, en daar werkten de prinsesjes graag aan mee.

Het hele schooljaar zal in het teken staan van de op 17 september 1931 opgerichte Bloemcampschool, toch hebben er al wat festiviteiten deze week plaatsgevonden. Alle klassen deden mee aan een sponsorloop ( Alexia en Ariane werden hierbij gefotografeerd ) ook zong Prinses Amalia met haar klas een speciaal lustrumlied. En omdat het schooljaar slechts nog maar een week begonnen is, zullen er nog vele feestjes volgen..

Koningin Beatrix geopereerd aan staar

Koningin Beatrix is gisteren geopereerd aan haar rechteroog voor staar, een vrij eenvoudige standaardingreep.

Langer dan een uur was de Koningin dan ook niet in het Bronovo ziekenhuis te vinden, want na de operatie kon ze meteen naar huis. Staar komt vaak voor bij ouderen en leidt zonder behandeling tot verlies van het gezichtsvermogen. Jaarlijks worden in Nederland ongeveer 160.000 staaroperaties uitgevoerd.

Prinses Máxima bezoekt Xnoizz festival

Terwijl haar schoonmoeder een operatie onderging, bezocht Prinses Máxima donderdag de opening van het Xnoizz Flevo Festival op recreatieterrein Bussloo. Een muziekfestival speciaal voor christelijke mensen met christelijke liedjes. Uiteindelijk heeft ze geen enkel lied gehoord, maar de prinses is toch meer van U2 en Anouk, en die waren hier niet..

 Je zou denken.. wat doet Máxima daar op dat Xnoizz? Maar de prinses bezocht het festival omdat ze in het kader van haar erevoorzitterschap van Centiq, wijzer in geldzaken een paneldebat over geld bijwoonde. Na het debat vond er nog een lezing plaats, met vragen als “Ik bepaal zelf waar ik mijn geld aan uitgeef” met kaarten kon het publiek aangeven of ze dat wel of niet deden.. Prinses Máxima stak voorzichtig een rode kaart omhoog. wat betekent dat ze het zelf bepaalt. Eenmaal weer buiten regende het behoorlijk, toch weerhield het de prinses er niet van om nog een rondje over het festivalterrein te lopen en wat jongeren te bekijken.

Foto's: Xnoizz/eo

Wordt nog bijgewerkt met 1 nieuwsitem..

Oranje nieuws 18 & 19 augustus 2011 is a post from Welkom in de wereld van de Oranjes!.

Voorafgaand aan het interview staat een verhaaltje van een gesprekje tussen Mabel en Luana: Laatst zat Prinses Mabel, thuis in Londen, bij het bed van haar dochters. Luana van zes, Zaria van vijf. Ze moest nog weg die avond , een diner van de Bill Gates Foundation wachtte. “De kinderen vroegen: ‘Waar ga je naartoe mama?’ Ik legde uit dat we gingen praten over Afrika, armoede en honger, en dat we gingen dineren. Luana zei: ‘Maar is het dan geen goed idee dat jullie dat eten laten staan en opsturen naar Afrika? ‘ Geweldig, dat kinderen op zo’n manier over problemen en oplossingen nadenken. We praatten erover dat het zowel een goed idee was om eten te sturen, als zaden om daar te planten en mensen in staat te stellen hun eigen eten te verbouwen. Uiteindelijk zei ze: ‘Mammie, ga er nou maar naartoe, dan gaan jullie de hele avond praten, maar dat eten sturen jullie op, goed? ‘ De volgende morgen stonden ze aan ons bed: ‘En mammie, heb je nog gedaan wat ik heb gezegd? ‘

Libelle: Hoe ziet de zomer eruit voor uw gezin?
Friso: “Mijn moeder heeft een prachtig huis met zwembad in Italië. Dat is voor de kinderen natuurlijk heerlijk. Voor ons is het belangrijkst: de tijd samen doorbrengen. Spelletjes doen, boeken lezen en dagtochtjes maken. Maar om eerlijk te zijn, we doen tijdens vakanties niet zo veel meer dan echt samen zijn. Wij werken doordeweeks allebei hard, maar de weekeinden en de vakanties zijn voor het gezin.”
Mabel: “Dat we daardoor niet een enorm actief sociaal leven hebben, vind ik niet zo erg. Ik probeer kwaliteitstijd met de kinderen te hebben. Als het bedtijd is, wil ik thuis zijn. Samen eten doordeweeks is lastig maar rond bedtijd is het altijd: veel boekjes lezen, voorstellingen doen. Soms maken we samen verhalen. Luana leest al hele boeken, in Engeland zijn ze daar vrij snel mee. Het is zo leuk om haar te zien voorlezen aan Zaria.”

Libelle: Worden uw kinderen tweetalig opgevoed?
Friso: “Ja, wij spreken Nederlands met ze en op school spreken ze Engels. Dat laatste gaat echt heel goed, Nederlands verhaspelen ze eerder.”
Mabel: “Nou, hun Nederlandse zinsopbouw is soms een beetje verkeerd. Maar ik vind het ongelooflijk hoe snel ze beide talen onder de knie hebben.”

Libelle: U hebt eens verteld hoe belangrijk het is dat kinderen dicht bij hun talent blijven. Hoe gaat u dat met uw kinderen doen?
Friso: “Het is belangrijk dat kinderen meerdere talenten kunnen ontwikkelen. Vaak heeft het ook te maken met de invloed van de omgeving. Als je een leraar wiskunde hebt die stimuleert, zul je wiskunde sneller leuk vinden. Laatst kregen onze kinderen een vergrootglas. Hup de tuin in, beetjes kijken. Dan moet je als ouder wel even meegaan en ze de mogelijkheden laten zien, dan wordt het leuk. “
Mabel: “Dat vergrootglas, met wat ouderlijke stimulans, helpt het verschil te maken tussen ‘bah een tor’ en ‘hé wat een mooi beest met zo veel poten’. Fascinerend.”

Libelle: Waaraan ontleent u de kracht, de moed, welke successen stimuleren u?
Friso: “Wat wij doen, zie ik als kleine stappen die grote gevolgen kunnen hebben. Maar je moet altijd kritisch blijven op wat je doet, altijd blijven leren. Er zijn maar heel weinig dingen waarvan een mens kan zeggen: dat had niet beter gekund. Zoals ze dingen waar veel geluk bij komt kijken: een hole-in-one met golf, het winnen van de loterij, het vinden van de vrouw van je leven.”

Libelle: Hoe laat u uw kinderen het leven ontdekken?
Mabel: “Ik probeer zo weinig mogelijk mijn stempel te drukken, ik zal niet snel ‘zo zie ik het’ en ‘zo moet je het doen’ zeggen. In mijn werk doe ik niet anders. Je kunt problemen pas oplossen als je mensen zelf de mogelijkheden daartoe geeft, de Engelse taal heeft daar het prachtige woord empowerment voor. Je stimuleert en laat mensen zélf de verantwoordelijkheid op zich nemen. Ik ga niets voor ze oplossen, ik draag bij om dingen mogelijk te maken.”

Libelle: Uw ouders zijn echt voorbeelden voor u?
Friso: “Ja. Beiden hebben heel hard gewerkt, altijd. Dat heeft mijn bewustzijn erg beïnvloed: dingen komen niet vanzelf. Als je succesvol wilt zijn, moet je óf veel geluk hebben, óf hard werken. En dan werk ik liever ’s avonds nog even, tussen acht en half twaalf, om overdag meer kwaliteitstijd met de kinderen te hebben. En ja, dan heb ik even minder tijd voor sport en het sociale leven. Ik offer het graag op.”
Mabel: “Mijn vader is een voorbeeld voor mij, hij greep alles aan, werkte hard. Die mentaliteit van ‘ervoor gaan’ heb ik mede van hem. Toen ik negen was, is hij overleden. Ik had pijn om het verlies, maar werd me er ook van bewust dat het leven een gift is. Ik ben ontzettend dankbaar dat ik leef, dat wil ik niet verkwanselen. Mijn moeder heeft ook een grote rol gespeeld, die had een voorbeeldfunctie, deed ontzettend veel vrijwilligerswerk.Er kwamen wel eens tijdelijk kinderen bij ons wonen die thuis problemen hadden Achteraf realiseer je je pas: toch wel bijzonder. Maar ik vond het van mijn moeder heel normaal. Zo zijn er velen in Nederland, die dat doen. Die een enorme bijdrage leveren aan het geluk en welzijn van anderen.”

Het volledige interview is te lezen in Libelle nr. 33

Interview Prins Friso en Prinses Mabel in Libelle is a post from Welkom in de wereld van de Oranjes!.

"De prinses stelt het goed, er zijn geen plannen om haar officiële programma te wijzigen, en de hele koninklijke familie is gelukkig" aldus een woordvoerster van de Koninklijke familie. Al enige tijd werd er gespeculeerd over een mogelijke zwangerschap. Victoria verhulde haar beginnende buikje onder wijde jurkjes en blouses, maar kan – nu het officieel bekend is gemaakt – weer trots een strakkere jurk aan. In de jaren 90 leed de prinses aan anorexia, het feit dat haar lichaam daarvan herstelt is en ze nu zelfs zwanger kan zijn, geeft haar vast een extra fijn gevoel.

ZWEEDSE KROONPRINSES VICTORIA ZWANGER is a post from Welkom in de wereld van de Oranjes!.

Paleis Huis ten Bosch in Den Haag is het woonverblijf van Koningin Beatrix. Het paleis ligt in het Haagse Bos met de entree aan de Bezuidenhoutseweg. Hoewel de Koningin er woont is het paleis een eigendom van de Staat (Rijksgebouwendienst)

Paleis Huis ten Bosch is gebouwd in de zeventiende eeuw. Op 2 september 1645 legde de voormalige koningin Elizabeth Stuart, aangehuwde nicht van stadhouder Frederik Hendrik, de eerste steen voor wat de Sael van Oranje moest gaan heten; een zomerverblijf voor Frederik Hendrik en zijn vrouw Amalia van Solms . De architect Pieter Post maakte het ontwerp voor het verblijf. Toen Frederik Hendrik in 1647 overleed, maakte Amalia van Solms een mausoleum(Een mausoleum is een gebouw waarin het lichaam van een overleden persoon, wordt bewaard.) van het paleis ter herinnering aan haar man. De centrale koepelzaal (de “Oranjezaal”) werd geheel gedecoreerd met schilderingen die het leven en glorie van Frederik Hendrik afbeelden. Na het overlijden van Amalia van Solms kwam het paleis in handen van haar dochters. Albertine Agnes, die als enige in de republiek woonde, kreeg het vruchtgebruik. Dit vruchtgebruik verkocht ze een paar jaar later aan haar neef Willem III van Oranje-Nassau. Toen deze in 1702 kinderloos overleed, kwam het paleis in handen van koning Frederik Willem I de koning van Pruisen, die afstamde van Frederik Hendrik. Deze gaf in 1732 het paleis terug aan de Oranjes. Stadhouder Willem IV was genoodzaakt het paleis grondig te renoveren en uit te breiden. Zo werden naar ontwerp van Daniël Marot onder andere twee vleugels aan het paleis gebouwd (deze zouden later de Haagse vleugel en de Wassenaarse vleugel gaan heten) en werd het voorhuis vergroot en van een verdieping voorzien. Zowel Willem IV als Willem V verbleven regelmatig in het paleis. Onder de bewoning van de laatste stadhouder en zijn vrouw kwam de inrichting van de Japanse zaal tot stand.

Na de Franse inval van de Republiek in 1795 werd paleis Huis ten Bosch in beslag genomen als oorlogsbuit en overgedragen aan de Staat. Het meubilair werd grotendeels verkocht. Het gebouw deed dienst als gevangenis tijdens de omwenteling in 1795 en drie jaar later onder het Uitvoerend Bewind. Vervolgens werd het bestemd als museum, de “Nationale Kunst-Gallerij” en was het toegankelijk voor zes stuivers op initiatief van Alexander Gogel. In 1805 werd het paleis woonhuis voor raadpensionaris Rutger Jan Schimmelpenninck en voor Lodewijk Napoleon, die in 1806 tot koning van Holland werd benoemd. Hoewel Lodewijk Napoleon slechts kort in Huis ten Bosch woonde, had hij een grote invloed op de inrichting van het paleis. Veel van de meubelen die hij invoerde, bevinden zich tot op de dag van vandaag in het paleis. De volgende gebruiker was generaal Charles-François Lebrun. Toen in 1815 Nederland een monarchie werd met koning Willem I aan het hoofd, werd Huis ten Bosch weer woonhuis van de Oranjes. Vooral koning Willem I, koningin Sophie en koningin Wilhelmina verbleven regelmatig in Huis ten Bosch.

Vanaf 1855 leefde het paar (Willem III en Sophie) feitelijk gescheiden van tafel en bed. Koningin Sophie verhuisde naar Paleis Huis Ten Bosch, terwijl de koning op paleis Noordeinde verbleef en zomers op paleis Het Loo te Apeldoorn. Alleen bij officiële gelegenheden vertoonden zij zich nog in het openbaar. Na haar dood in juni 1877 werd Huis ten Bosch voor verschillende doeleinden gebruikt, maar niet meer als woonhuis. Zo werd er in 1899 een wereldvredesconferentie gehouden. Ook Koningin Wilhelmina verbleef af en toe met Prinses Juliana wel eens in het paleis. Tijdens de regeringsperiode van Koningin Juliana werd Huis ten Bosch veel gebruikt om er gasten en politici te ontvangen. In de negentiende eeuw werden een aantal veranderingen aangebracht, die later geen verbeteringen bleken te zijn, want ze zijn vrijwel allemaal weer ‘teruggedraaid’ bij de grote restauratie die rond 1950 plaats vond.

Enkele foto’s van het interieur:

Tijdens de Tweede Wereldoorlog is het paleis niet in gebruik geweest door de Koninklijke familie. Bijna was Paleis Huis ten Bosch in de Tweede Wereldoorlog afgebroken door de Duitse bezetters, omdat er een tankgracht voor de verdediging van Den Haag moest worden aangelegd. Afbraak kon voorkomen worden, maar wel raakte het paleis tijdens de oorlog zwaar beschadigd. Na de oorlog werd het gerestaureerd en weer bewoonbaar gemaakt. Koningin Juliana en Prins Bernhard ontvingen van het Nederlandse volk de tuinbeplanting als cadeau voor hun 12½-jarig huwelijk. Juliana heeft er af en toe gelogeerd als ze voor regeringszaken in Den Haag moest zijn. Na een grondige restauratie in 1977, koos Koningin Beatrix in 1981 paleis Huis ten Bosch als haar woonhuis. Vanaf dat moment was Den Haag dus weer de residentie van de Koninklijke familie. Op 10 augustus 1981 zijn Koningin Beatrix en Prins Claus met hun kinderen in Paleis Huis ten Bosch gaan wonen. Naast een woonfunctie heeft het paleis nu ook een representatieve functie en is het tevens in gebruik als gastenverblijf. Daarnaast wordt bij het aantreden van een nieuw kabinet traditioneel een foto gemaakt op het bordes van Huis ten Bosch. De privévertrekken van de koningin bevinden zich in de Wassenaarse vleugel. De Haagse vleugel wordt gebruikt als gastenverblijf en voor ondersteunende doeleinden. Het hoofdgebouw heeft een representatieve functie.

Huis ten Bosch is een prachtig decor voor foto’s. Een selectie foto’s die in de loop der jaren in en om het paleis gemaakt zijn:

(Met dank aan Anja, foto's: RVD)

Paleis Huis ten Bosch is a post from Welkom in de wereld van de Oranjes!.

Prinses Margriet is al 45 jaar werkzaam voor het Rode Kruis, ze weet er inmiddels dus veel over te vertellen. Deze week verscheen in de Kampioen een interview met de prinses over het Rode Kruis, over vrijwilligers en haar werk voor het Rode Kruis. Hieronder volgen enkele stukken uit het interview.

Kampioen: Volgens uw studiegenoot deed u aan alles mee, bedden opschudden, bloemen in vazen zetten of een gezellig praatje maken met patiënten. Herinnert u zich dat vrijwilligerswerk nog?
Prinses Margriet: “Ja, ik was begin 20 en aan studenten werd destijds gevraagd om vrijwilligerswerk te doen in het ziekenhuis. Het waren de gewone klusjes, maar heel leuk om te doen. Ik kwam in een heel andere wereld en kreeg voor het eerst een blik achter de schermen in een ziekenhuis. Ik zag meteen wat een zwaar beroep de verpleging is.”

Kampioen: Via vrijwilligerswerk kwam u uiteindelijk bij het Rode Kruis terecht en zo kwam u ook op het schip van het Rode Kruis, de Henry Dunant.
Prinses Margriet: “Inderdaad. Tijdens mijn opleiding tot Helpster Eersteklas werd ik klaargestoomd voor rampen en oorlogssituaties. Meedraaien op de Henry Dunant hoorde daar ook bij. Dat was een fantastische ervaring. Het was de eerste Henry Dunant, nog een echt hospitaalschip met een operatiekamer. Wat mij daar zo trof, was het enorme plezier dat de gasten er hadden. Vaak mensen in totaal vereenzaamde situaties die nooit hun huis uitkwamen. Dit was één week in het jaar dat ze even uit hun isolement kwamen.”

Kampioen: Wat vond u omgeving van uw keuze voor de gezondheidszorg? Want u studeerde rechten in Leiden.
Prinses Margriet: “Het was inderdaad een hele overstap. Ik ging een heel andere kant op, maar ik was inmiddels ook al verloofd en wilde tussen nu en het trouwen iets anders doen. In mijn studentenwereldje kan ik mij voorstellen dat deze stap niet helemaal werd begrepen.”

Kampioen: Welk moment uit die 45 jaar heeft het meeste indruk op u gemaakt?
Prinses Margriet: “Dat is mijn bezoek aan Albanië in 1999. Zoveel getraumatiseerde vluchtelingen bij elkaar. Alle problematiek die met vluchtelingen te maken heeft, kwam overweldigend op mij af. Hoe Albanië dat moest opvangen. De tentenkampen, de haperende logistiek. Albaniërs die zelf heel weinig hadden en toch hun huizen openzetten voor anderen. Mensen die wanhopig zochten naar familie en geliefden. En de kinderen die in zo’n vluchtelingenkamp toch gewoon blijven spelen. Dát in Europa. Wij zijn gewend dat dat soort dingen op andere continenten gebeuren, maar wat mij toen zo heeft geschokt is dat dit mogelijk was in Europa, en wel na de Tweede Wereldoorlog, waar ook deze regio zo onder heeft geleden.”

Kampioen: Wat kunt u nu als erevoorzitter voor het Rode Kruis doen?
Prinses Margriet: “Een van mijn taken vind ik om aandacht te blijven vestigen op het internationale werk van het Rode Kruis. Het Rode Kruis is zowel lokaal als internationaal actief. Ik wil de samenwerking tussen deze twee organisaties bevorderen.”

Kampioen: Uw zoon Pieter-Christiaan is nu gekozen tot bestuurslid van het Rode Kruis. Uw enthousiasme werkte aanstekelijk?
Prinses Margriet: “Wel, ik denk dat het ‘desondanks’ is. Want de jongens vonden vroeger ook wel dat ik veel weg was voor het Rode Kruis. En ze maakten ook grapjes over mijn uniform. Dat dragen wij niet meer. Het ligt niet eens meer inde verkleedkist. Maar nee, ik heb mijn jongens niet bewust gestimuleerd in deze richting – wel om voor anderen klaar te staan.”

Kampioen: U heeft overal ter wereld hele nare dingen gezien. Wat heeft dit met u gedaan, met uw kijk op de wereld?
Prinses Margriet: “Relativering. Iedere keer als ik thuis kwam, dacht ik ‘wat zijn wij in Nederland toch bevoorrecht dat wij aan deze kant van de wereld geboren zijn.”

Kampioen: Heeft u uw kinderen gestimuleerd om ook als vrijwilliger aan het werk te gaan?
Prinses Margriet: “Nee, dat hebben ze uit zichzelf gedaan. Ze zijn al heel jong begonnen op kamp of bij clubs, ook tijdens hun studententijd.”

Kampioen: Veel mensen willen wel, maar twijfelen om als vrijwilliger aan de slag te gaan. Hoe zou u de twijfelaars over de streep willen trekken?
Prinses Margriet: “Vrijwilligerswerk doet er echt toe. Weet men wel dat 42 procent van de volwassenen in Nederland al vrijwilliger is? Dat zijn 5 miljoen mensen en 1 miljard uur aan onbetaald werk. Veel in Nederland zou niet eens kunnen functioneren als we niet zoveel vrijwilligers hadden. Ik zou zeggen, doet het eens en kijk of het bevalt. Je hoeft je niet meteen voor jaren vast te leggen. Er zijn ook vrijwilligersklussen waarvoor je je incidenteel kunt inzetten. Het geeft zoveel voldoening. Ik zie ook dat bedrijven en scholen meer ruimte geven voor vrijwilligerswerk. De maatschappelijke betrokkenheid van heel veel bedrijven is een grote stimulans om vrijwilligerswerk te doen. Zo horen we veel enthousiaste geluiden over de maatschappelijke stages die scholieren op de middelbare scholen lopen. Vrijwilligerswerk verbreedt hun blik, hun kennis en ze leren heel andere mensen en andere situaties kennen. Ik denk dat vrijwilligerswerk Nederland sterker maakt. “

Het volledige interview is te lezen in ANWB Kampioen nummer 8, augustus 2011

Interview Prinses Margriet in ANWB Kampioen is a post from Welkom in de wereld van de Oranjes!.

Prins Bernhard, Prinses Annette en hun kinderen Isabella, Samuel en Benjamin zijn mensen die niet opvallen en je zo voorbij zou lopen.. De prins en prinses krikken jaarlijks op Koninginnedag hun populariteitsgehalte een beetje hoger op om vervolgens weer een jaar lang het anonieme leven in te duiken. Tot deze week. Met maar liefst drie berichten zijn de spotlights weer even op dit gezin gericht..

 Al meerdere keren verhuisde Prins Bernhard met z’n gezin naar verschillende plekken in Amsterdam. Sinds zijn werkzaamheden bij het ICT-bedrijf ‘Levi 9’ waarvan Bernhard mede-directeur is lopen de zaken zo goed dat je op z’n minst eens gaat nadenken over een nieuwe luxere woning. Villa Weteringschans 16 – een rijksmonument uit 1883 – viel meteen bij het gezin goed in de smaak tijdens de open dag. De prijs, zo’n 3 miljoen euro, lijkt de prins zo uit z’n broekzak te kunnen pakken en is geen enkel obstakel. De royale villa is zo’n 400 vierkante meter en beschikt onder andere over vijf verdiepingen ( voor ieder lid van het gezin een ) meerdere badkamers, een wijnkelder en een aanlegsteiger voor een boot. Momenteel is er van verhuizen nog geen sprake. Het gezin werd laatst op de luchthaven van Ibiza gespot waar ze samen met o.a. Marco Borsato en z’n gezin arriveerden voor een welverdiende vakantie. Verder kreeg Prinses Annette te horen dat ze officieel is toegetreden tot de Raad van Advies voor de Stichting Papageno Ze is met name gevraagd vanwege haar betrokkenheid bij kinderen en volwassenen met een beperking en heeft ervaring op het terrein waarop Papageno actief is. Stichting Papageno heeft vooral als doel mensen met een autistische stoornis uit hun isolement te halen.

Gezin Prins Bernhard in de spotlights is a post from Welkom in de wereld van de Oranjes!.